Zaburzenia dysocjacyjne: 7 kwestionariuszy i skal psychometrycznych

SCID-D to częściowo ustrukturyzowany wywiad kliniczny służący do oceny występowania i nasilenia zaburzeń dysocjacyjnych według kryteriów DSM. Pozwala zidentyfikować różne aspekty dysocjacji, w tym amnezję, depersonalizację, derealizację, zagubienie tożsamości i tożsamość dysocjacyjną, co ułatwia diagnozę różnicową z innymi zaburzeniami psychicznymi.

Skala doświadczeń dysocjacyjnych (DES) to narzędzie samoopisowe służące do identyfikacji objawów dysocjacji. Często stosuje się ją w praktyce klinicznej w badaniach przesiewowych w kierunku zaburzeń dysocjacyjnych, takich jak dysocjacyjne zaburzenie tożsamości. Test obejmuje różne aspekty dysocjacji, w tym derealizację, amnezję dysocjacyjną i doświadczenia depersonalizacji.

Kwestionariusz dysocjacji (DIS-Q) to narzędzie samoopisowe służące do oceny częstości i nasilenia doświadczeń dysocjacyjnych. Jest szczególnie przydatny w badaniu przesiewowym w kierunku zaburzeń dysocjacyjnych, zwłaszcza w praktyce klinicznej z osobami, które doświadczyły traumy psychicznej lub mają schorzenia związane z objawami dysocjacyjnymi.

CADSS to narzędzie oceny klinicznej służące do pomiaru nasilenia objawów dysocjacyjnych, takich jak depersonalizacja, derealizacja i amnezja, w ramach częściowo ustrukturyzowanego wywiadu. Zwykle stosuje ją klinicysta w sytuacjach eksperymentalnych lub klinicznych, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami związanymi z traumą i czynnikami stresowymi.

CDC to narzędzie przesiewowe wypełniane przez dorosłych informatorów (rodziców, nauczycieli, klinicystów) w celu oceny objawów dysocjacyjnych u dzieci w wieku od 5 do 12 lat. Często stosuje się je w praktyce klinicznej do identyfikacji dzieci z trudnościami dysocjacyjnymi, które mogą być związane z doświadczeniami traumatycznymi.

A-DES to narzędzie samoopisowe przeznaczone do wykrywania i ilościowej oceny doświadczeń dysocjacyjnych u młodzieży. Pozwala określić zarówno częstość, jak i charakter objawów dysocjacyjnych, co może być przydatne we wstępnym badaniu przesiewowym w ramach oceny psychologicznej lub w monitorowaniu klinicznym. Wersja dostosowana do młodzieży uwzględnia rozwojowe cechy tej grupy.

Skala depersonalizacji z Cambridge (CDS) to kwestionariusz samoopisowy przeznaczony do pomiaru częstości i czasu trwania doświadczeń depersonalizacji i derealizacji w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Narzędzie jest szczególnie przydatne w klinicznym badaniu przesiewowym, ocenie nasilenia objawów dysocjacyjnych i monitorowaniu ich przebiegu w czasie. Bada takie zjawiska jak poczucie obcości wobec siebie, wrażenie oderwania od własnego ciała, wrażenie nierealności otoczenia i odrętwienie emocjonalne.