Adolescencja: 15 kwestionariuszy i skal psychometrycznych

SDQ to przesiewowe narzędzie do oceny zachowania, służące do oceny mocnych stron i trudności dzieci i młodzieży (w wieku od 4 do 17 lat). Kwestionariusz wypełniają rodzice lub opiekunowie. Obejmuje kilka wymiarów: objawy emocjonalne, zachowanie, nadpobudliwość/uwagę, relacje z rówieśnikami i zachowania prospołeczne.

SIQ-JR to kwestionariusz samoopisowy służący do oceny częstotliwości i nasilenia myśli samobójczych u młodzieży w wieku od 12 do 18 lat. Pozwala psychologom wykryć obecność i nasilenie myśli samobójczych oraz wspiera decyzje kliniczne dotyczące bezpieczeństwa i dalszej opieki nad nastoletnimi pacjentami.

Kwestionariusz samoopisu dla młodzieży (YSR) należy do systemu ASEBA i służy do oceny kompetencji społecznych oraz problemów behawioralnych i emocjonalnych u młodzieży w wieku od 11 do 18 lat. Zbiera informacje bezpośrednio od nastolatka, dostarczając cennego samoopisu uzupełniającego obserwacje rodziców i szkoły.

Indeks reakcji pourazowych UCLA według DSM-5 to kwestionariusz samoopisowy służący do identyfikacji i oceny nasilenia objawów stresu pourazowego u dzieci i młodzieży po jednym lub kilku doświadczeniach traumatycznych. Opiera się wprost na kryteriach DSM-5 dla zespołu stresu pourazowego i dostarcza ilościowej oceny objawów, dzięki czemu nadaje się zarówno do badań przesiewowych, jak i do monitorowania w praktyce klinicznej i badaniach naukowych.

Inwentarz wypalenia szkolnego (SBI) to kwestionariusz samoopisowy służący do oceny poziomu wypalenia odczuwanego przez uczniów w związku z doświadczeniami szkolnymi. Mierzy w szczególności objawy wyczerpania, cynizmu wobec szkoły oraz poczucia niekompetencji, w ujęciu dostosowanym do kontekstu szkolnego. Pozwala psychologom zidentyfikować uczniów doświadczających wysokiego poziomu stresu szkolnego, aby ukierunkować działania zapobiegające wypaleniu szkolnemu.

EDE-Q-A to dostosowana wersja kwestionariusza EDE-Q, opracowana specjalnie do oceny częstotliwości i nasilenia zachowań oraz obaw związanych z zaburzeniami odżywiania u młodzieży. Zapewnia rzetelną samoocenę głównych objawów zaburzeń odżywiania według kryteriów DSM, wspierając badania przesiewowe, monitorowanie leczenia i badania kliniczne w młodych populacjach.

CRAFFT to krótkie narzędzie przesiewowe, stosowane głównie przez specjalistów ochrony zdrowia do identyfikacji ryzyka związanego z używaniem substancji (alkoholu, narkotyków) przez młodzież. Służy do wykrywania zachowań ryzykownych i w razie potrzeby ukierunkowania wczesnej interwencji.

Kwestionariusz więzi rodzicielskiej (PBI) to narzędzie samoopisowe mierzące, jak osoba postrzega zachowania rodziców w pierwszych 16 latach swojego życia, zwykle w wymiarach „troska” i „nadopiekuńczość”. PBI stosuje się do badania wpływu wczesnych relacji z rodzicami na późniejszy rozwój psychiczny.

Wywiad dotyczący przywiązania dla dzieci (CAI) to wywiad częściowo ustrukturyzowany przeznaczony do oceny wzorców przywiązania u dzieci w wieku od 7 do 15 lat. Pozwala poznać reprezentacje relacji przywiązania dziecka na podstawie jego narracji i odpowiedzi na pytania o sytuacje bliskości, rozłąki i pocieszania przez opiekunów.

K-SADS-PL to częściowo ustrukturyzowany wywiad diagnostyczny służący do oceny bieżących i przebytych epizodów psychopatologii u dzieci i młodzieży, łączący informacje od młodej osoby, rodzica (rodziców) i obserwację kliniczną. Jego trzon stanowi wywiad przesiewowy obejmujący 82 objawy z 20 obszarów diagnostycznych, po którym, w zależności od odpowiedzi twierdzących, przeprowadza się moduły uzupełniające. Narzędzie jest szczególnie przydatne do badania zaburzeń nastroju, zaburzeń lękowych, psychotycznych, zaburzeń zachowania i uwagi, a także kilku innych zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży.

CABI to kwestionariusz wypełniany przez rodziców jako obserwatorów, służący do identyfikacji i ilościowej oceny szerokiego zakresu trudności emocjonalnych, behawioralnych i funkcjonalnych u dzieci i młodzieży. Wersja 2.0 dla rodziców obejmuje 11 obszarów, które można stosować łącznie lub osobno: spowolnione tempo poznawcze, lęk, depresję, deficyt uwagi, nadruchliwość i impulsywność, zaburzenie opozycyjno-buntownicze, ograniczone emocje prospołeczne, upośledzenie funkcjonowania społecznego, odrzucenie przez rówieśników, wycofanie społeczne i trudności szkolne. Modułowa budowa, precyzyjne kotwice odpowiedzi i krótki czas wypełniania sprawiają, że jest to przydatne narzędzie w klinicznych badaniach przesiewowych, ocenie wstępnej i monitorowaniu postępów.

SDSC dla dzieci w wieku od 4 do 16 lat to kwestionariusz przesiewowy w kierunku zaburzeń snu u dzieci i młodzieży, wypełniany przez rodzica lub opiekuna na podstawie obserwacji z ostatnich sześciu miesięcy. Zwalidowana wersja francuska zawiera 25 pozycji i bada pięć istotnych klinicznie wymiarów: bezsenność, parasomnie, zaburzenia oddychania w czasie snu, niedający wypoczynku sen i nadmierną senność w ciągu dnia. Narzędzie jest szczególnie przydatne w psychologii, psychiatrii dzieci i młodzieży oraz w konsultacjach pediatrycznych, a także w identyfikacji trudności związanych z zaburzeniami neurorozwojowymi oraz z trudnościami emocjonalnymi, uwagi lub zachowania.

SCREEN to kwestionariusz przeznaczony do wczesnego wykrywania lękowej odmowy chodzenia do szkoły u uczniów starszych klas szkoły podstawowej. Pozwala zidentyfikować sytuacje ryzyka i w razie potrzeby szybko skierować ucznia na pogłębioną ocenę. Wypełnia się go szybko, a jego celem jest wykrycie problemu zarówno z perspektywy samych uczniów, jak i z punktu widzenia rodziców.

DEP-ADO to narzędzie przesiewowe pozwalające szybko ocenić występowanie problemowego używania alkoholu i narkotyków przez młodzież. Ułatwia identyfikację młodych osób z grupy ryzyka lub mających trudności związane z substancjami, aby ukierunkować odpowiednią interwencję lub dalszą opiekę.

CBQ to kwestionariusz przesiewowy wypełniany przez rodzica lub bliskiego opiekuna, służący do identyfikacji profilu zgodnego z zaburzeniem dwubiegunowym u dzieci. Bada 65 przejawów emocjonalnych i behawioralnych, w tym chwiejność nastroju, pobudliwość, zaburzenia snu, rozpraszalność, drażliwość, impulsywność, agresję, poczucie wielkości, zachowania ryzykowne, niektóre objawy lękowe i nietypowe doznania percepcyjne. Stosowany w praktyce klinicznej i w badaniach, pomaga obiektywnie udokumentować nasilenie objawów i kilka wymiarów upośledzenia funkcjonowania. Jego główna wartość polega na wczesnym wykrywaniu i ukierunkowaniu diagnozy.