Zelfwaardering: 10 vragenlijsten en meetinstrumenten
Vragenlijsten voor zelfwaardering zijn psychometrische instrumenten die meten hoe mensen hun eigen waarde beoordelen. Ze helpen een lage zelfwaardering te herkennen, de intensiteit ervan te bepalen en het beloop in de klinische praktijk te volgen.
RSES
Rosenberg Zelfwaardeschaal (RSES)
Deze vragenlijst meet het gevoel van eigenwaarde. Hij bestaat uit 10 uitspraken over persoonlijke gevoelens en zelfbeeld. Respondenten geven bij elke uitspraak aan in hoeverre ze het ermee eens zijn, waardoor hun globale zelfwaardering en zelfacceptatie kunnen worden beoordeeld.
PHCSCS-2
Zelfbeeldschaal voor kinderen van Piers en Harris, tweede editie (PHCSCS-2)
De PHCSCS-2 is een zelfrapportage-instrument dat de globale zelfwaardering en de dimensies ervan meet bij kinderen en adolescenten. Het instrument geeft een gedetailleerd profiel van het zelfbeeld op verschillende domeinen en is daardoor nuttig voor screening, het plannen van interventies en psychologisch onderzoek.
SEI
Zelfwaarderingsinventaris van Coopersmith (SEI)
De Coopersmith Self-Esteem Inventory is een psychologisch meetinstrument om de mate van zelfwaardering te meten. Het instrument is bedoeld voor uiteenlopende populaties en helpt clinici beter te begrijpen hoe iemand de eigen waarde ervaart. Het is een zelfrapportagevragenlijst die de deelnemer zelfstandig kan invullen.
SLCS
Schaal voor eigenwaarde en zelfcompetentie (SLCS)
De SLCS meet twee afzonderlijke dimensies van zelfwaardering: het gevoel van eigenwaarde (self-liking) en de waarneming van de eigen competentie (self-competence). De vragenlijst helpt de affectieve en cognitieve aspecten van zelfwaardering te onderscheiden en kan nuttig zijn bij klinische diagnostiek, onderzoek of therapeutische follow-up van adolescenten en volwassenen.
SPSSE
Schaal voor ervaren sociale zelfeffectiviteit (SPSSE)
De SPSSE meet hoeveel vertrouwen iemand heeft in het eigen vermogen om uiteenlopende sociale situaties goed te hanteren. De schaal wordt vooral gebruikt om sociale zelfeffectiviteit bij adolescenten en jongvolwassenen te meten in klinische of onderzoekscontexten, en helpt mogelijke moeilijkheden in sociale interacties op te sporen.
GSE
Algemene zelfeffectiviteitsschaal (GSE)
De GSE meet iemands algemene overtuiging in staat te zijn om met uiteenlopende levenssituaties om te gaan. Het is een veelgebruikt instrument om ervaren zelfvertrouwen te meten en de motivatie om persoonlijke en professionele uitdagingen aan te gaan.
SOQ
Vragenlijst over zelfobjectivering (SOQ)
De Self-Objectification Questionnaire meet in welke mate mensen een geobjectiveerde blik op hun eigen lichaam internaliseren. Dit is vooral bij vrouwen onderzocht, maar is ook op mannen van toepassing. De vragenlijst helpt te meten hoe waarden rond het uiterlijk gedrag en zelfwaardering beïnvloeden.
CSE
Schaal voor zelfeffectiviteit bij coping (CSE)
De CSE is een zelfrapportage-instrument dat meet hoeveel vertrouwen iemand heeft in het eigen vermogen om in moeilijke of stressvolle situaties effectieve copingstrategieën in te zetten. De schaal meet de ervaren zelfeffectiviteit op verschillende copingdomeinen (sociale steun mobiliseren, emoties hanteren, problemen oplossen) en kan worden gebruikt voor monitoring tijdens psychotherapie of bij klinische diagnostiek.
SCT
Zelfvertrouwentest (SCT)
Deze vragenlijst meet de mate van zelfvertrouwen. Hij beoordeelt drie fundamentele aspecten: zelfvertrouwen, assertieve vaardigheden en zelfwaardering.
SSES
Schaal voor momentane zelfwaardering (SSES)
De SSES is een zelfrapportagevragenlijst die zelfwaardering meet zoals die op een specifiek moment wordt ervaren, in tegenstelling tot algemene zelfwaardering of zelfwaardering als trek. De schaal meet schommelingen in zelfwaardering na uiteenlopende levensgebeurtenissen of experimentele prikkels, op drie dimensies: prestatie, sociaal voorkomen en sociale waardering.
Veelgestelde vragen
Wat meet een schaal voor zelfwaardering?
Meestal het algemene oordeel van de persoon over de eigen waarde. Sommige instrumenten brengen specifieke domeinen in kaart.
Is zelfwaardering stabiel?
Ze heeft een stabiele component en een component die gevoelig is voor context en levensgebeurtenissen; monitoring helpt het beloop ervan vast te leggen.
Waarom zelfwaardering meten tijdens de behandeling?
Omdat een lage zelfwaardering samengaat met veel stoornissen en op zich een behandeldoel kan zijn.
Zelfwaardering in de klinische praktijk
Zelfwaardering verwijst naar het algemene oordeel dat iemand over de eigen waarde heeft. Het is een transdiagnostische dimensie die vaak verlaagd is bij depressie, angst en eetstoornissen.
Schalen kwantificeren de zelfwaardering en het beloop ervan; ze werpen licht op psychische kwetsbaarheid en kunnen als behandeldoel dienen.
- Zelfwaardering is een transdiagnostische factor, geen stoornis op zich, en geen DSM-5-diagnose.
- Een lage zelfwaardering hangt samen met een verhoogd risico op angst- en depressieve stoornissen.
- Globale zelfwaardering verschilt van zelfwaardering op specifieke domeinen (sociaal, fysiek, competentie).