CDI
Inwentarz zniekształceń poznawczych
Inwentarz zniekształceń poznawczych bada główne wzorce myślenia, nad którymi pracuje się w terapii poznawczo-behawioralnej. Każde zniekształcenie jest oceniane za pomocą pięciu pozycji osadzonych w różnych kontekstach, co pozwala odróżnić stałą tendencję poznawczą od reakcji związanej z konkretną sytuacją. Narzędzie, pomyślane jako wsparcie obserwacji klinicznej, ułatwia formułowanie hipotez, ukierunkowuje wywiad i pomaga wyznaczyć cele pracy nad restrukturyzacją poznawczą.
- Liczba pytań
- 50 pytań
- Szacowany czas
- 12 minut
- Język
- Polski
- Nazwa oryginalna
- Cognitive Distortions Inventory
- Grupa docelowa
- Dorośli
- Kwestionariusz eksploracyjny
- Kwestionariusz eksploracyjny
Podgląd 50 pytań
Obliczanie wyników i interpretacja
Wyniki
| Etykietowanie | 16 / 20 |
Określanie siebie lub innych za pomocą ogólnej, trwałej etykiety zamiast odnoszenia się do konkretnego zachowania.
Często związane z: niską samooceną, wstydem, depresją i wzorcami osobowości.
| Personalizacja / obwinianie | 15 / 20 |
Branie na siebie odpowiedzialności za negatywne zdarzenia, które nie w pełni zależą od danej osoby.
Często związane z: nadmiernym poczuciem winy, lękiem społecznym, traumą i schematami porzucenia/odrzucenia.
| Myślenie dychotomiczne (wszystko albo nic) | 13 / 20 |
Postrzeganie sytuacji w skrajnych kategoriach, bez niuansów i stanów pośrednich (całkowity sukces albo całkowita porażka).
Często związane z: depresją, zaburzeniami osobowości, zaburzeniami odżywiania i perfekcjonizmem (sztywność poznawcza).
| Katastrofizowanie / negatywne przewidywanie | 13 / 20 |
Przewidywanie najgorszego i wyolbrzymianie powagi lub konsekwencji nadchodzącego zdarzenia.
Często związane z: zaburzeniami lękowymi, lękiem antycypacyjnym, przewlekłym bólem i hipochondrią.
| Czytanie w myślach | 10 / 20 |
Wnioskowanie o tym, co myślą inni, bez żadnych dowodów (najczęściej na własną niekorzyść).
Często związane z: lękiem społecznym, trudnościami w relacjach, nieufnością i unikaniem.
| Rozumowanie emocjonalne | 10 / 20 |
Traktowanie własnych emocji jako dowodu na to, jaka jest rzeczywistość („czuję to, więc to musi być prawda”).
Często związane z: lękiem i depresją (mechanizm transdiagnostyczny).
| Nadmierne uogólnianie | 9 / 20 |
Wyciąganie ogólnej, ostatecznej reguły z pojedynczego negatywnego zdarzenia („zawsze”, „nigdy”).
Często związane z: depresją i zaburzeniami lękowymi.
| Filtr mentalny (selektywna abstrakcja) | 9 / 20 |
Zatrzymywanie wyłącznie negatywnych elementów sytuacji przy pomijaniu jej pozytywnych aspektów.
Często związane z: depresją i lękiem (negatywna tendencyjność uwagowa).
| Dyskwalifikowanie pozytywów | 6 / 20 |
Aktywne odrzucanie lub umniejszanie pozytywnych doświadczeń, uznawanych za nieistotne lub przypisywanych przypadkowi.
Często związane z: depresją, niską samooceną i syndromem oszusta.
| Sztywne wymagania („powinno się” / „muszę”) | 6 / 20 |
Narzucanie sobie lub innym bezwzględnych reguł, które stają się źródłem poczucia winy lub rozczarowania.
Często związane z: perfekcjonizmem, lękiem przed oceną, poczuciem winy i wyczerpaniem.
Dla tego testu nie ustalono jeszcze zwalidowanych klinicznych ani psychometrycznych punktów odcięcia. Wyniki należy więc traktować jako wskaźniki eksploracyjne, które mają wspierać wywiad kliniczny, a nie jako wnioski diagnostyczne.
Podsumowanie
Odpowiedzi wskazują na dużą częstość myśli deprecjonujących własną osobę, wyraźne skupienie na aspektach negatywnych kosztem sukcesów oraz tendencję do przypisywania trudności globalnym przyczynom osobistym. Widoczna jest też skłonność do przewidywania pesymistycznych scenariuszy, wątpienia w szczerość innych i niekorzystnego postrzegania ocen społecznych. Niektóre pozycje sugerują dychotomiczne postrzeganie siebie i własnych doświadczeń, a także podatność na poczucie nadmiernej odpowiedzialności i nasiloną samokrytykę. Elementy te mogą wskazywać na kruchą samoocenę i niekorzystne schematy poznawcze, które potencjalnie przyczyniają się do utrwalonego negatywnego postrzegania siebie i sytuacji.
Każda pozycja jest oceniana na skali częstości od 0 (nigdy) do 4 (bardzo często). Wynik dla każdego zniekształcenia pokazuje, jak często występują dane wzorce myślenia, i pomaga ukierunkować wywiad kliniczny. Im wyższy wynik, tym częstsze zniekształcenie poznawcze.
Podobne narzędzia
Opinie psychologów
Brak ocen. Bądź pierwszą osobą, która oceni ten kwestionariusz.
Przejrzystość i zrozumiałość
—Czy instrukcje i pytania testu są łatwe do zrozumienia dla pacjentów?
Przydatność kliniczna
—Czy test dobrze mierzy to, co ma mierzyć, i czy jest przydatny w kontekście klinicznym?
Postrzegana rzetelność wyników
—Czy wyniki wydają się rzetelne i spójne w interpretacji?