Skala Wender Utah do oceny ADHD (WURS-25)

Każda pozycja jest punktowana od 0 do 4 w zależności od tego, w jakim stopniu dane zachowanie opisywało osobę w dzieciństwie: „wcale lub bardzo słabo” = 0, „łagodnie” = 1, „umiarkowanie” = 2, „dość silnie” = 3, „bardzo silnie” = 4. Żadna pozycja nie jest punktowana odwrotnie. Wynik ogólny to suma 25 pozycji, w zakresie od 0 do 100.

Podskale (numery pozycji)

Każda podskala to średnia jej pozycji, w zakresie od 0 do 4, co pozwala porównywać podskale o różnej długości.

• Nastrój i zachowania destrukcyjne: 5, 6, 8, 10, 12, 13, 14, 18, 19, 21, 22
• Nieuwaga / nadruchliwość: 1, 3, 4, 7, 15, 16, 23, 24, 25
• Depresja / lęk: 2, 9, 11, 17

Pozycja 20 (brak popularności wśród innych dzieci) nie należy do żadnej podskali i jest wliczana wyłącznie do wyniku ogólnego.

Interpretacja wyniku ogólnego

• Poniżej 30: w granicach normy
• Od 30 do 45: podwyższony; powyżej punktu odcięcia odróżniającego ADHD od populacji nieklinicznej
• 46 i więcej: bardzo podwyższony; powyżej punktu odcięcia, który odróżnia ADHD także od zaburzeń lękowych lub depresyjnych

Podskale klasyfikuje się w ten sam sposób: wynik podwyższony od 94. centyla próby nieklinicznej, bardzo podwyższony od 99,9. centyla. Każdy wynik jest również wyrażany jako centyl względem dorosłych bez zaburzeń i dorosłych z ADHD.

Prawdopodobieństwo ADHD w dzieciństwie

Dwie regresje logistyczne, obliczane na podstawie trzech podskal, szacują prawdopodobieństwo, że profil odpowiada ADHD, a nie populacji nieklinicznej, a następnie że odpowiada ADHD, a nie zaburzeniu lękowemu lub depresyjnemu. W połączeniu z wynikiem ogólnym dają one ogólny opis: ADHD bardzo prawdopodobne, ADHD prawdopodobne, brak odróżnienia od zaburzeń lękowych lub depresyjnych, ADHD mało prawdopodobne, ADHD bardzo mało prawdopodobne lub wyniki niespójne.

Ograniczenia

Jest to retrospektywny samoopis: zależy od wspomnień osoby badanej i od tego, jak postrzega ona siebie dzisiaj. Zaburzenia lękowe i depresyjne podwyższają wynik (średnia 29,2 w próbie z zaburzeniami lękowymi lub depresyjnymi, wobec 14,5 u osób bez zaburzeń i 51,5 u osób z ADHD), a ADHD z przewagą zaburzeń uwagi może pozostać poniżej 46. Wysoki wynik dokumentuje objawy w dzieciństwie, co jest warunkiem koniecznym, ale niewystarczającym do rozpoznania ADHD w dorosłości: należy go uzupełnić oceną aktualnych objawów (na przykład za pomocą ASRS) i wywiadem diagnostycznym.