Wender-Utah-beoordelingsschaal (WURS-25)

Elk item wordt gescoord van 0 tot 4, afhankelijk van de mate waarin het gedrag de persoon als kind beschreef: “Helemaal niet of heel weinig” = 0, “Een beetje” = 1, “Matig” = 2, “Behoorlijk” = 3, “Heel erg” = 4. Er zijn geen items met omgekeerde scoring. De totaalscore is de som van de 25 items, van 0 tot 100.

Subschalen (itemnummers)

Elke subschaal is het gemiddelde van de bijbehorende items, van 0 tot 4, zodat subschalen van verschillende lengte met elkaar kunnen worden vergeleken.

• Ontregelde stemming en storend gedrag: 5, 6, 8, 10, 12, 13, 14, 18, 19, 21, 22
• Aandachtsproblemen / hyperactiviteit: 1, 3, 4, 7, 15, 16, 23, 24, 25
• Depressie / angst: 2, 9, 11, 17

Item 20 (niet populair bij andere kinderen) hoort bij geen enkele subschaal en telt alleen mee voor de totaalscore.

Interpretatie van de totaalscore

• Onder 30: binnen de normale grenzen
• 30 tot 45: verhoogd; boven de afkapwaarde die ADHD onderscheidt van de niet-klinische populatie
• 46 en hoger: sterk verhoogd; boven de afkapwaarde die ADHD ook onderscheidt van angststoornissen of depressieve stoornissen

De subschalen worden op dezelfde manier ingedeeld: verhoogd vanaf het 94e percentiel van de niet-klinische steekproef, sterk verhoogd vanaf het 99,9e. Elke score wordt ook uitgedrukt als percentiel ten opzichte van volwassenen zonder stoornis en volwassenen met ADHD.

Waarschijnlijkheid van ADHD in de kindertijd

Twee logistische regressies, berekend op basis van de drie subschalen, schatten de kans dat het profiel eerder overeenkomt met ADHD dan met de niet-klinische populatie, en vervolgens eerder met ADHD dan met een angststoornis of depressieve stoornis. In combinatie met de totaalscore leveren ze een algemene typering op: ADHD zeer waarschijnlijk, ADHD waarschijnlijk, niet te onderscheiden van angststoornissen of depressieve stoornissen, ADHD onwaarschijnlijk, ADHD zeer onwaarschijnlijk of inconsistente resultaten.

Beperkingen

Het gaat om retrospectieve zelfrapportage: de uitkomst hangt af van de herinneringen van de persoon en van hoe die zichzelf nu ziet. Angststoornissen en depressieve stoornissen verhogen de score (gemiddelde van 29,2 in de steekproef met angst/depressie, tegenover 14,5 zonder stoornis en 51,5 met ADHD), en ADHD met een overwegend onoplettend beeld kan onder 46 blijven. Een hoge score documenteert symptomen in de kindertijd, een noodzakelijke maar niet voldoende voorwaarde voor de diagnose ADHD op volwassen leeftijd: de score moet worden aangevuld met een beoordeling van de huidige symptomen (bijvoorbeeld met de ASRS) en een diagnostisch interview.