GLI
Inwentarz żałoby
Ten kwestionariusz eksploracyjny opisuje reakcje po śmierci bliskiej osoby: tęsknotę i myśli skupione na zmarłej osobie, ból emocjonalny, trudność z zaakceptowaniem śmierci, unikanie przypomnień o stracie, utratę sensu i oparcia oraz trudność z powrotem do codziennego życia. Jego obszary odpowiadają wymiarom zaburzenia przedłużonej żałoby i modelowi podwójnego procesu, co pozwala dostrzec, co utrudnia przeżywanie żałoby, i wybrać kierunki pracy.
- Liczba pytań
- 24 pytania
- Szacowany czas
- 6 minut
- Język
- Polski
- Nazwa oryginalna
- Grief and Loss Inventory
- Grupa docelowa
- Dorośli
- Kategoria
- Żałoba
- Kwestionariusz eksploracyjny
- Kwestionariusz eksploracyjny
Podgląd 24 pytań
Obliczanie wyników i interpretacja
Wyniki
| Trudność z powrotem do codziennego życia | 12 / 16 |
Trudność z ponownym zaangażowaniem się w codzienne życie, aktywności i relacje oraz z pozwoleniem sobie na przyjemne chwile.
Do zbadania: aktywności podjęte na nowo lub porzucone, konkretne zmiany wymuszone przez śmierć (mieszkanie, pieniądze, formalności, nowe role), wsparcie otoczenia, poczucie winy z powodu poprawy samopoczucia.
| Tęsknota i zaabsorbowanie | 9 / 16 |
Silne pragnienie ponownego zobaczenia zmarłej osoby, myśli skupione na niej lub na okolicznościach jej śmierci, zajmujące dużą część dnia.
Do zbadania: momenty, w których tęsknota jest najsilniejsza (wieczory, rocznice, miejsca), czas poświęcany na myślenie o zmarłej osobie, to, co podtrzymuje więź z nią (przedmioty, rytuały, wewnętrzne rozmowy).
Do pogłębionej oceny: A-PGDs.
| Trudność z zaakceptowaniem śmierci | 8 / 16 |
Trudność z przyjęciem do wiadomości realności i nieodwracalności śmierci: niedowierzanie, poczucie nierzeczywistości, odrętwienie emocjonalne.
Do zbadania: co nadal trudno przyjąć do wiadomości, okoliczności śmierci (nagła, gwałtowna, bez możliwości pożegnania), rytuały, które się odbyły lub nie.
| Unikanie przypomnień o stracie | 8 / 16 |
Starania, by trzymać na dystans to, co przypomina zmarłą osobę i stratę: miejsca, przedmioty, zdjęcia, rozmowy, myśli.
Do zbadania: czego osoba unika (miejsc, rzeczy, grobu, rocznic), czego boi się poczuć, w czym unikanie jej przeszkadza. Po nagłej lub gwałtownej śmierci unikanie może wynikać z reakcji traumatycznych.
Do pogłębionej oceny: PCL-5.
| Utrata sensu i oparcia | 8 / 16 |
Poczucie niepełności i zagubienia bez zmarłej osoby, trudność z nadaniem sensu własnemu życiu i myśleniem o przyszłości.
Do zbadania: miejsce, jakie zmarła osoba zajmowała w codziennym życiu i w tożsamości (współmałżonek, rodzic, dziecko), to, co nadal ma sens, sposób myślenia o przyszłości. Życie, które wydaje się pozbawione sensu, wymaga oceny ryzyka samobójczego.
| Ból emocjonalny | 7 / 16 |
Silny żal, fale smutku, złość i poczucie winy związane ze stratą.
Do zbadania: dominujące emocje i to, co je wywołuje, złość i to, na kogo się kieruje (personel medyczny, bliscy, zmarła osoba), to, co osoba sobie wyrzuca, oznaki współwystępującego epizodu depresji.
Do pogłębionej oceny: PHQ-9.
Dla tego testu nie ustalono jeszcze zwalidowanych klinicznych ani psychometrycznych punktów odcięcia. Wyniki należy więc traktować jako wskaźniki eksploracyjne, które mają wspierać wywiad kliniczny, a nie jako wnioski diagnostyczne.
Obliczanie wyników
Każde stwierdzenie jest oceniane od 0 (nigdy) do 4 (bardzo często) według tego, jak często występowało w ciągu ostatniego miesiąca. Każdy obszar obejmuje 4 stwierdzenia rozmieszczone w całym kwestionariuszu, co daje wynik od 0 do 16.
Interpretacja profilu
Nie oblicza się wyniku ogólnego: obszary są uszeregowane od najbardziej do najmniej nasilonego, a przy każdym podano, czego dotyczy i jakie kwestie warto zbadać w wywiadzie. Tęsknota i ból są częścią każdej żałoby; trudność z zaakceptowaniem śmierci, unikanie przypomnień o stracie i trudność z powrotem do codziennego życia pokazują raczej, w którym miejscu żałoba się zatrzymuje. W modelu podwójnego procesu żałoba polega na przechodzeniu od konfrontacji ze stratą do reorganizacji życia i z powrotem: profil, w którym wyróżniają się tylko tęsknota i ból, wskazuje na żałobę skupioną na stracie, a nasilone unikanie przy niewielkim bólu na żałobę trzymaną na dystans. Czas, jaki upłynął od śmierci, ustala się w wywiadzie: zaburzenie przedłużonej żałoby wymaga co najmniej 6 miesięcy (ICD-11) lub 12 miesięcy (DSM-5-TR) od śmierci.
Na co zwrócić uwagę
Kwestionariusz nie zawiera żadnego pytania o myśli o śmierci lub samobójstwie ani o pragnienie dołączenia do zmarłej osoby: ocenia się je w wywiadzie, zwłaszcza gdy nasilone są obszary „Utrata sensu i oparcia” lub „Ból emocjonalny”, a także po śmierci samobójczej. Nagła lub gwałtowna śmierć może dodać do żałoby reakcje traumatyczne, które warto zbadać za pomocą Inwentarza doświadczeń traumatycznych.
Ograniczenia
Ten kwestionariusz eksploracyjny nie przeszedł walidacji psychometrycznej i nie ma punktów odcięcia. Wspiera wywiad kliniczny i nie służy do stawiania diagnozy.
Opinie psychologów
Brak ocen. Bądź pierwszą osobą, która oceni ten kwestionariusz.
Przejrzystość i zrozumiałość
—Czy instrukcje i pytania testu są łatwe do zrozumienia dla pacjentów?
Przydatność kliniczna
—Czy test dobrze mierzy to, co ma mierzyć, i czy jest przydatny w kontekście klinicznym?
Postrzegana rzetelność wyników
—Czy wyniki wydają się rzetelne i spójne w interpretacji?